|
|
| |
بسم الله الرحمن
الرحيم |
|
|
ګل آغا احمدي وردګ |
Monday June 29, 2009 |
|
مینې |
|
|
جامه کې دا ته یې چې بایللي او مین زړونه د عاشقۍ په رنګین، ورښمین
او خواږه تار سره تړې
پوښلي شیرین پیغامونه د وړانګو په پوسته او د عطرو په مستۍ کې یوه
خوا او او د ښایستونو په
بله خوا لیږې.
د او بیا هغه دا ته یې چې د زړونو په کروندو کې د نوو ګلونو تخمونه
شیندې، د سپیدو د آسمان
څخه عشق له آسمان پرخې او ډنډونه د سهار د وړانګو د څرک د هغو
تازه پرخې پرې اوروې
پرې را ښکته شوي ديتږو پلوشو په سرو شونډو یو غوړپ کوې چې
.
او د زرینو دا ته یې چې د هسک آفق په سپین او پراخ ډګر کې د تورتم
بلاوې یوه پر بله پسې د
لپاره د لمر د وړانګو له ښایستونو د وړانګو لاره د خپلو پلوشو په
نازکو لښتو عدم کندو ته
ناز په کرشمو هواروېزرینو پلوشو څخه کور جوړوې او د باندې جارو
کوې. هلته د خپلې سپارې
خپل مین انسان د خوښیو نرم پالنګ پرې دښکلا
.
انسان د لیمو دا ته یې چې د بڼ د ګلونو ټولې ښکلاوې دې د خپلو بې
شمیره زرینو وږمو په پاڼو
کړې تږو ورشو باندې راسم مخې ته یې ګردې تاووې. کله کله خو د وصال
د کې رانغښتې او د
دياو هغه نیالګي پرې خړوب شي چې د عشق په باران څاڅکي د ښکلاوو د
پالونکیو لیمو په مین
ویالو باندې یې نوې تاندې زرغونې
.
خوريهو! ستا د ښکلاوو نسیم پرې داسې نڅیږي چې د څانګو غوټۍ یې یوې
او بلې خواته د مستۍ
ټالونه
.
هره د ښار په مینې دا ته یې چې ژوند ته دې ښکلا ورکړې، انسانانو ته
دې د خپل ښایست
مینو کوڅه کې درولي او د ځیګر د هیلو درویزه کوي. نو څه به وشي چې
درویزګر د جادوګر
زړونو ته د رحمښایستون
|
|
|
|
|
|
